be-ne-dyk-cjach

benedykcjach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: benedykcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benedykcjapojedyncza mianownikżeński
benedykcjachmnoga miejscownikżeński
benedykcjamimnoga narzędnikżeński
benedykcjąpojedyncza narzędnikżeński
benedykcjemnoga mianownikżeński
benedykcjemnoga biernikżeński
benedykcjemnoga wołaczżeński
benedykcjępojedyncza biernikżeński
benedykcjipojedyncza celownikżeński
benedykcjipojedyncza miejscownikżeński
benedykcjipojedyncza dopełniaczżeński
benedykcjopojedyncza wołaczżeński
benedykcjommnoga celownikżeński
benedykcjimnoga dopełniaczżeński
benedykcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz