be-ne-dyk-tyn-ka-mi

benedyktynkami (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: benedyktynka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benedyktyncepojedyncza celownikżeński
benedyktyncepojedyncza miejscownikżeński
benedyktynekmnoga dopełniaczżeński
benedyktynkapojedyncza mianownikżeński
benedyktynkachmnoga miejscownikżeński
benedyktynkamimnoga narzędnikżeński
benedyktynkąpojedyncza narzędnikżeński
benedyktynkępojedyncza biernikżeński
benedyktynkimnoga mianownikżeński
benedyktynkimnoga biernikżeński
benedyktynkimnoga wołaczżeński
benedyktynkipojedyncza dopełniaczżeński
benedyktynkopojedyncza wołaczżeński
benedyktynkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz