be-ne-fak-to-rem

benefaktorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: benefaktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benefaktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
benefaktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
benefaktorapojedyncza biernikmęski osobowy
benefaktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
benefaktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
benefaktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
benefaktorommnoga celownikmęski osobowy
benefaktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
benefaktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
benefaktorówmnoga biernikmęski osobowy
benefaktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
benefaktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
benefaktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
benefaktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
benefaktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
benefaktorzymnoga mianownikmęski osobowy
benefaktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz