be-ne-wo-len-cjo

benewolencjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: benewolencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benewolencjapojedyncza mianownikżeński
benewolencjachmnoga miejscownikżeński
benewolencjamimnoga narzędnikżeński
benewolencjąpojedyncza narzędnikżeński
benewolencjemnoga mianownikżeński
benewolencjemnoga biernikżeński
benewolencjemnoga wołaczżeński
benewolencjępojedyncza biernikżeński
benewolencjipojedyncza celownikżeński
benewolencjipojedyncza miejscownikżeński
benewolencjipojedyncza dopełniaczżeński
benewolencjopojedyncza wołaczżeński
benewolencjommnoga celownikżeński
benewolencjimnoga dopełniaczżeński
benewolencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz