ben-ta-le

bentale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bental

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bentalpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bentalpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bentalachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bentalamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bentalemnoga mianownikmęski rzeczowy
bentalemnoga biernikmęski rzeczowy
bentalemnoga wołaczmęski rzeczowy
bentalempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bentalimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bentalommnoga celownikmęski rzeczowy
bentalowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bentalówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bentalupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bentalupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bentalupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz