be-rejt-ry

berejtry (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: berejter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
berejterpojedyncza mianownikmęski osobowy
berejtrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
berejtrapojedyncza biernikmęski osobowy
berejtrachmnoga miejscownikmęski osobowy
berejtramimnoga narzędnikmęski osobowy
berejtrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
berejtrommnoga celownikmęski osobowy
berejtrowipojedyncza celownikmęski osobowy
berejtrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
berejtrówmnoga biernikmęski osobowy
berejtrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
berejtrymnoga biernikmęski zwierzęcy
berejtrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
berejtrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
berejtrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
berejtrzymnoga mianownikmęski osobowy
berejtrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz