ber-lin-gow-ca

berlingowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: berlingowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
berlingowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
berlingowcapojedyncza biernikmęski osobowy
berlingowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
berlingowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
berlingowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
berlingowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
berlingowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
berlingowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
berlingowcommnoga celownikmęski osobowy
berlingowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
berlingowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
berlingowcówmnoga biernikmęski osobowy
berlingowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
berlingowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
berlingowcymnoga mianownikmęski osobowy
berlingowcymnoga wołaczmęski osobowy
berlingowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
berlingowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz