ber-nacz-ki

Bernaczki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bernaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bernaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bernaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bernaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bernaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bernaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bernaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bernaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bernaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bernaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bernaczkommnoga celownikmęski osobowy
Bernaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bernaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bernaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bernaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bernaczkówmnoga biernikmęski osobowy
Bernaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bernaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz