ber-na-czy-ku

Bernaczyku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bernaczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bernaczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bernaczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bernaczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Bernaczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bernaczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bernaczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bernaczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bernaczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bernaczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bernaczykommnoga celownikmęski osobowy
Bernaczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bernaczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bernaczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bernaczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bernaczykówmnoga biernikmęski osobowy
Bernaczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bernaczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz