ber-nat-ku

Bernatku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bernatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bernatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bernatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bernatkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bernatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bernatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bernatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bernatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bernatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bernatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bernatkommnoga celownikmęski osobowy
Bernatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bernatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bernatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bernatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bernatkówmnoga biernikmęski osobowy
Bernatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bernatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz