be-sza-me-lu

beszamelu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: beszamel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
beszamelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
beszamelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
beszamelachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
beszamelamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
beszamelemnoga mianownikmęski rzeczowy
beszamelemnoga biernikmęski rzeczowy
beszamelemnoga wołaczmęski rzeczowy
beszamelempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
beszamelommnoga celownikmęski rzeczowy
beszamelowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
beszamelówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
beszamelupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
beszamelupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
beszamelupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz