be-te-le

betele (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: betel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
betelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
betelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
betelachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
betelamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
betelemnoga mianownikmęski rzeczowy
betelemnoga biernikmęski rzeczowy
betelemnoga wołaczmęski rzeczowy
betelempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
betelimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
betelommnoga celownikmęski rzeczowy
betelowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
betelupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
betelupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
betelupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz