be-zec-ni-ka-mi

bezecnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezecnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezecnicymnoga mianownikmęski osobowy
bezecnicymnoga wołaczmęski osobowy
bezecnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezecnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezecnikapojedyncza biernikmęski osobowy
bezecnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezecnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezecnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezecnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bezecnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezecnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezecnikommnoga celownikmęski osobowy
bezecnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezecnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezecnikówmnoga biernikmęski osobowy
bezecnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezecnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz