bez-grun-ty

bezgrunty (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezgrunt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezgrunciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezgrunciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bezgruntpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezgruntpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezgruntachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezgruntamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezgruntempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezgruntommnoga celownikmęski rzeczowy
bezgruntowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezgruntówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezgruntupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezgruntymnoga mianownikmęski rzeczowy
bezgruntymnoga biernikmęski rzeczowy
bezgruntymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz