bez-i-mien-nik

bezimiennik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezimiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezimiennicymnoga mianownikmęski osobowy
bezimiennicymnoga wołaczmęski osobowy
bezimiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezimiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezimiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
bezimiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezimiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezimiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezimiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bezimiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezimiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezimiennikommnoga celownikmęski osobowy
bezimiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezimiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezimiennikówmnoga biernikmęski osobowy
bezimiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezimiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz