bez-ko-ńce

bezkońce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezkoniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezkoniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezkoniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezkońcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezkońcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezkońcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezkońcemnoga mianownikmęski rzeczowy
bezkońcemnoga biernikmęski rzeczowy
bezkońcemnoga wołaczmęski rzeczowy
bezkońcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezkońcommnoga celownikmęski rzeczowy
bezkońcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezkońcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezkońcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezkońcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz