bez-króle

bezkróle (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezkról

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezkrólpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezkrólapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezkrólapojedyncza biernikmęski osobowy
bezkrólachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezkrólamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezkrólemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezkrólemnoga biernikmęski zwierzęcy
bezkrólemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezkrólemnoga mianownikmęski osobowy
bezkrólemnoga wołaczmęski osobowy
bezkrólempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezkrólommnoga celownikmęski osobowy
bezkrólowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezkrólowiemnoga mianownikmęski osobowy
bezkrólowiemnoga wołaczmęski osobowy
bezkrólówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezkrólówmnoga biernikmęski osobowy
bezkrólupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezkrólupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz