bez-osob-ni-ka-mi

bezosobnikami (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezosobnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezosobnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezosobnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezosobnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezosobnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezosobnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezosobnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
bezosobnikimnoga biernikmęski rzeczowy
bezosobnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
bezosobnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezosobnikommnoga celownikmęski rzeczowy
bezosobnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezosobnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezosobnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezosobnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz