bez-u-bi-ki

Bezubiki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bezubik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bezubikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bezubikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bezubikapojedyncza biernikmęski osobowy
Bezubikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bezubikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bezubikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bezubikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bezubikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bezubikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bezubikommnoga celownikmęski osobowy
Bezubikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bezubikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bezubikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bezubikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bezubikówmnoga biernikmęski osobowy
Bezubikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bezubikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz