bez-ład-ni-ka-mi

bezładnikami (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezładnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezładnicymnoga mianownikmęski osobowy
bezładnicymnoga wołaczmęski osobowy
bezładnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezładnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezładnikapojedyncza biernikmęski osobowy
bezładnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezładnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezładnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezładnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bezładnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezładnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezładnikommnoga celownikmęski osobowy
bezładnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezładnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezładnikówmnoga biernikmęski osobowy
bezładnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezładnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz