bie-cza-ni-nem

bieczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bieczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bieczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
bieczanmnoga biernikmęski osobowy
bieczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
bieczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
bieczaniemnoga mianownikmęski osobowy
bieczaniemnoga wołaczmęski osobowy
bieczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
bieczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bieczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
bieczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bieczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bieczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bieczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
bieczanommnoga celownikmęski osobowy
bieczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bieczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
bieczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz