bie-dul

biedul (nazwa pospolita) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: biedula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
biedulmnoga dopełniaczżeński
biedulapojedyncza mianownikżeński
biedulachmnoga miejscownikżeński
biedulamimnoga narzędnikżeński
bieduląpojedyncza narzędnikżeński
biedulemnoga mianownikżeński
biedulemnoga biernikżeński
biedulemnoga wołaczżeński
biedulępojedyncza biernikżeński
biedulipojedyncza celownikżeński
biedulipojedyncza miejscownikżeński
biedulipojedyncza dopełniaczżeński
biedulopojedyncza wołaczżeński
biedulommnoga celownikżeński
biedulimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz