bie-dzia-ku

Biedziaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Biedziak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Biedziakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Biedziakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Biedziakapojedyncza biernikmęski osobowy
Biedziakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Biedziakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Biedziakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Biedziakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Biedziakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Biedziakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Biedziakommnoga celownikmęski osobowy
Biedziakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Biedziakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Biedziakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Biedziakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Biedziakówmnoga biernikmęski osobowy
Biedziakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Biedziakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz