bie-la-wian

bielawian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bielawianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bielawianmnoga dopełniaczmęski osobowy
bielawianmnoga biernikmęski osobowy
bielawianachmnoga miejscownikmęski osobowy
bielawianamimnoga narzędnikmęski osobowy
bielawianiemnoga mianownikmęski osobowy
bielawianiemnoga wołaczmęski osobowy
bielawianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
bielawianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bielawianinapojedyncza biernikmęski osobowy
bielawianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bielawianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bielawianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bielawianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
bielawianommnoga celownikmęski osobowy
bielawianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bielawianymnoga biernikmęski zwierzęcy
bielawianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz