bie-ru-to-wian

bierutowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bierutowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bierutowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
bierutowianmnoga biernikmęski osobowy
bierutowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
bierutowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
bierutowianiemnoga mianownikmęski osobowy
bierutowianiemnoga wołaczmęski osobowy
bierutowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
bierutowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bierutowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
bierutowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bierutowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bierutowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bierutowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
bierutowianommnoga celownikmęski osobowy
bierutowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bierutowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
bierutowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz