biesz-czad-ni-ki

bieszczadniki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bieszczadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bieszczadnicymnoga mianownikmęski osobowy
bieszczadnicymnoga wołaczmęski osobowy
bieszczadnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bieszczadnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bieszczadnikapojedyncza biernikmęski osobowy
bieszczadnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bieszczadnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bieszczadnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bieszczadnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bieszczadnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bieszczadnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bieszczadnikommnoga celownikmęski osobowy
bieszczadnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bieszczadnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bieszczadnikówmnoga biernikmęski osobowy
bieszczadnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bieszczadnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz