bie-ńko

Bieńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bieńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieniekmnoga dopełniaczżeński
Bieńcepojedyncza celownikżeński
Bieńcepojedyncza miejscownikżeński
Bieńkapojedyncza mianownikżeński
Bieńkachmnoga miejscownikżeński
Bieńkamimnoga narzędnikżeński
Bieńkąpojedyncza narzędnikżeński
Bieńkępojedyncza biernikżeński
Bieńkimnoga mianownikżeński
Bieńkimnoga biernikżeński
Bieńkimnoga wołaczżeński
Bieńkipojedyncza dopełniaczżeński
Bieńkopojedyncza wołaczżeński
Bieńkommnoga celownikżeński

Bieńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

Bieńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

Bieńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bieńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Bieńkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Bieńkopojedyncza mnoga celownikżeński
Bieńkopojedyncza mnoga biernikżeński
Bieńkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Bieńkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Bieńkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz