bij-ni-ki

bijniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bijnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bijnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bijnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bijnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bijnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bijnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bijnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
bijnikimnoga biernikmęski rzeczowy
bijnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
bijnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bijnikommnoga celownikmęski rzeczowy
bijnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bijnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bijnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bijnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz