bi-le-te-ry

biletery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bileter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bileterpojedyncza mianownikmęski osobowy
bileterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bileterapojedyncza biernikmęski osobowy
bileterachmnoga miejscownikmęski osobowy
bileteramimnoga narzędnikmęski osobowy
bileterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bileterommnoga celownikmęski osobowy
bileterowipojedyncza celownikmęski osobowy
bileterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bileterówmnoga biernikmęski osobowy
bileterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bileterymnoga biernikmęski zwierzęcy
bileterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bileterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bileterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
bileterzymnoga mianownikmęski osobowy
bileterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz