bin-cza-ki

Binczaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Binczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Binczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Binczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Binczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Binczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Binczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Binczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Binczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Binczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Binczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Binczakommnoga celownikmęski osobowy
Binczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Binczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Binczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Binczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Binczakówmnoga biernikmęski osobowy
Binczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Binczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz