bin-da-że

bindaże (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bindaż

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bindażpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bindażpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bindażapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bindażachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bindażamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bindażemnoga mianownikmęski rzeczowy
bindażemnoga biernikmęski rzeczowy
bindażemnoga wołaczmęski rzeczowy
bindażempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bindażommnoga celownikmęski rzeczowy
bindażowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bindażówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bindażupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bindażupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bindażupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bindażymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz