bin-kul

Binkul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Binkul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Binkulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Binkulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Binkulapojedyncza biernikmęski osobowy
Binkulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Binkulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Binkulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Binkulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Binkulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Binkulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Binkulommnoga celownikmęski osobowy
Binkulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Binkulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Binkulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Binkulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Binkulówmnoga biernikmęski osobowy
Binkulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Binkulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Binkul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Binkul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Binkulpojedyncza mnoga mianownikżeński
Binkulpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Binkulpojedyncza mnoga celownikżeński
Binkulpojedyncza mnoga biernikżeński
Binkulpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Binkulpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Binkulpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz