bir-ban-ta

birbanta (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: birbant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
birbancimnoga mianownikmęski osobowy
birbancimnoga wołaczmęski osobowy
birbanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
birbanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
birbantpojedyncza mianownikmęski osobowy
birbantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
birbantapojedyncza biernikmęski osobowy
birbantachmnoga miejscownikmęski osobowy
birbantamimnoga narzędnikmęski osobowy
birbantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
birbantommnoga celownikmęski osobowy
birbantowipojedyncza celownikmęski osobowy
birbantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
birbantówmnoga biernikmęski osobowy
birbantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
birbantymnoga biernikmęski zwierzęcy
birbantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz