bi-ru-ty

Biruty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Birut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Biruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Biruciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Birutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Birutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Birutapojedyncza biernikmęski osobowy
Birutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Birutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Birutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Birutommnoga celownikmęski osobowy
Birutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Birutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Birutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Birutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Birutówmnoga biernikmęski osobowy
Birutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Birutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Birutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz