bi-skup-cza-nie

biskupczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: biskupczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
biskupczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
biskupczanmnoga biernikmęski osobowy
biskupczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
biskupczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
biskupczaniemnoga mianownikmęski osobowy
biskupczaniemnoga wołaczmęski osobowy
biskupczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
biskupczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
biskupczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
biskupczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
biskupczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
biskupczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
biskupczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
biskupczanommnoga celownikmęski osobowy
biskupczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
biskupczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
biskupczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz