bi-sto-ra-mi

bistorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bistor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bistorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bistorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bistorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bistoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bistorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bistorommnoga celownikmęski rzeczowy
bistorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bistorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bistorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bistorymnoga mianownikmęski rzeczowy
bistorymnoga biernikmęski rzeczowy
bistorymnoga wołaczmęski rzeczowy
bistorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bistorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz