bi-sur-ma-na

bisurmana (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bisurman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bisurmanpojedyncza mianownikmęski osobowy
bisurmanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bisurmanapojedyncza biernikmęski osobowy
bisurmanachmnoga miejscownikmęski osobowy
bisurmanamimnoga narzędnikmęski osobowy
bisurmanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bisurmanimnoga mianownikmęski osobowy
bisurmanimnoga wołaczmęski osobowy
bisurmaniemnoga mianownikmęski osobowy
bisurmaniemnoga wołaczmęski osobowy
bisurmaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bisurmaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bisurmanommnoga celownikmęski osobowy
bisurmanowipojedyncza celownikmęski osobowy
bisurmanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bisurmanówmnoga biernikmęski osobowy
bisurmanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bisurmanymnoga biernikmęski zwierzęcy
bisurmanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz