bi-sur-ma-ni-nem

bisurmaninem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bisurmanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bisurmanachmnoga miejscownikmęski osobowy
bisurmanamimnoga narzędnikmęski osobowy
bisurmaniemnoga mianownikmęski osobowy
bisurmaniemnoga wołaczmęski osobowy
bisurmaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
bisurmaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bisurmaninapojedyncza biernikmęski osobowy
bisurmaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bisurmaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bisurmaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
bisurmaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
bisurmanommnoga celownikmęski osobowy
bisurmanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bisurmanówmnoga biernikmęski osobowy
bisurmanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bisurmanymnoga biernikmęski zwierzęcy
bisurmanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz