bi-ła-ni-cze

Biłanicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Biłanicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Biłaniczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Biłaniczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Biłaniczapojedyncza biernikmęski osobowy
Biłaniczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Biłaniczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Biłaniczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Biłaniczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Biłaniczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Biłaniczemnoga mianownikmęski osobowy
Biłaniczemnoga wołaczmęski osobowy
Biłaniczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Biłaniczommnoga celownikmęski osobowy
Biłaniczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Biłaniczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Biłaniczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Biłaniczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Biłaniczówmnoga biernikmęski osobowy
Biłaniczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Biłaniczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz