bla-dacz-ce

bladaczce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bladaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bladaczcepojedyncza celownikżeński
bladaczcepojedyncza miejscownikżeński
bladaczekmnoga dopełniaczżeński
bladaczkapojedyncza mianownikżeński
bladaczkachmnoga miejscownikżeński
bladaczkamimnoga narzędnikżeński
bladaczkąpojedyncza narzędnikżeński
bladaczkępojedyncza biernikżeński
bladaczkimnoga mianownikżeński
bladaczkimnoga biernikżeński
bladaczkimnoga wołaczżeński
bladaczkipojedyncza dopełniaczżeński
bladaczkopojedyncza wołaczżeński
bladaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz