bla-ni-kom

Blanikom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Blanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Blanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Blanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Blanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Blanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Blanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Blanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Blanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Blanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Blanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Blanikommnoga celownikmęski osobowy
Blanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Blanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Blanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Blanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Blanikówmnoga biernikmęski osobowy
Blanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Blanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz