blan-ko

Blanko (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Blanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
blancepojedyncza celownikżeński
blancepojedyncza miejscownikżeński
blanekmnoga dopełniaczżeński
blankapojedyncza mianownikżeński
blankachmnoga miejscownikżeński
blankamimnoga narzędnikżeński
blankąpojedyncza narzędnikżeński
blankępojedyncza biernikżeński
blankimnoga mianownikżeński
blankimnoga biernikżeński
blankimnoga wołaczżeński
blankipojedyncza dopełniaczżeński
blankopojedyncza wołaczżeński
blankommnoga celownikżeński
Blancepojedyncza celownikżeński
Blancepojedyncza miejscownikżeński
Blanekmnoga dopełniaczżeński
Blankapojedyncza mianownikżeński
Blankachmnoga miejscownikżeński
Blankamimnoga narzędnikżeński
Blankąpojedyncza narzędnikżeński
Blankępojedyncza biernikżeński
Blankimnoga mianownikżeński
Blankimnoga biernikżeński
Blankimnoga wołaczżeński
Blankipojedyncza dopełniaczżeński
Blankopojedyncza wołaczżeński
Blankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz