blan-sze

blansze (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: blansz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
blanszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
blanszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
blanszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
blanszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
blanszemnoga mianownikmęski rzeczowy
blanszemnoga biernikmęski rzeczowy
blanszemnoga wołaczmęski rzeczowy
blanszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
blanszommnoga celownikmęski rzeczowy
blanszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
blanszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
blanszupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
blanszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
blanszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
blanszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz