bli-kiem

blikiem (nazwa pospolita) rzeczownik plast.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: blik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
blikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
blikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
blikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
blikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
blikimnoga mianownikmęski rzeczowy
blikimnoga biernikmęski rzeczowy
blikimnoga wołaczmęski rzeczowy
blikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
blikommnoga celownikmęski rzeczowy
blikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
blikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
blikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
blikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
blikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz