blind-ga-fle

blindgafle (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: blindgafel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
blindgafelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
blindgafelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
blindgaflapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
blindgaflachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
blindgaflamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
blindgaflemnoga mianownikmęski rzeczowy
blindgaflemnoga biernikmęski rzeczowy
blindgaflemnoga wołaczmęski rzeczowy
blindgaflempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
blindgaflimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
blindgaflommnoga celownikmęski rzeczowy
blindgaflowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
blindgaflupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
blindgaflupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz