bo-bi-niar-ko

bobiniarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bobiniarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bobiniarcepojedyncza celownikżeński
bobiniarcepojedyncza miejscownikżeński
bobiniarekmnoga dopełniaczżeński
bobiniarkapojedyncza mianownikżeński
bobiniarkachmnoga miejscownikżeński
bobiniarkamimnoga narzędnikżeński
bobiniarkąpojedyncza narzędnikżeński
bobiniarkępojedyncza biernikżeński
bobiniarkimnoga mianownikżeński
bobiniarkimnoga biernikżeński
bobiniarkimnoga wołaczżeński
bobiniarkipojedyncza dopełniaczżeński
bobiniarkopojedyncza wołaczżeński
bobiniarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz