bo-bo-trut-ko

bobotrutko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bobotrutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bobotrutcepojedyncza celownikżeński
bobotrutcepojedyncza miejscownikżeński
bobotrutekmnoga dopełniaczżeński
bobotrutkapojedyncza mianownikżeński
bobotrutkachmnoga miejscownikżeński
bobotrutkamimnoga narzędnikżeński
bobotrutkąpojedyncza narzędnikżeński
bobotrutkępojedyncza biernikżeński
bobotrutkimnoga mianownikżeński
bobotrutkimnoga biernikżeński
bobotrutkimnoga wołaczżeński
bobotrutkipojedyncza dopełniaczżeński
bobotrutkopojedyncza wołaczżeński
bobotrutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz