bo-bruc-cy

Bobruccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bobrucki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bobruccymnoga mianownikmęski osobowy
Bobruccymnoga wołaczmęski osobowy
Bobruckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Bobruckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Bobruckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bobruckichmnoga biernikmęski osobowy
Bobruckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Bobruckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bobruckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bobruckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bobruckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bobruckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Bobruckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Bobruckimmnoga celownikmęski osobowy
Bobruckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bobruckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bobruckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz