bo-bruk

Bobruk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bobruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bobrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bobrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bobrukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bobrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bobrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bobrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bobrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bobrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bobrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bobrukommnoga celownikmęski osobowy
Bobrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bobrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bobrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bobrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bobrukówmnoga biernikmęski osobowy
Bobrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bobrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Bobruk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bobruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bobrukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Bobrukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Bobrukpojedyncza mnoga celownikżeński
Bobrukpojedyncza mnoga biernikżeński
Bobrukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Bobrukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Bobrukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz