bog-da-niu-ki

Bogdaniuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bogdaniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bogdaniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bogdaniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bogdaniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bogdaniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bogdaniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bogdaniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bogdaniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bogdaniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bogdaniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bogdaniukommnoga celownikmęski osobowy
Bogdaniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bogdaniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bogdaniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bogdaniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bogdaniukówmnoga biernikmęski osobowy
Bogdaniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bogdaniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz